#3 Het maken van een illustratie

door dec 1, 20210 Reacties

Welk beeld wil je oproepen?

In gesprek met een beelddenker een cover ontwerpen. Van een gedroomd boek waarvan ik niet meer had verwacht dat het uitgegeven zou worden.

Dat is voor een lettervreter zoals ik helemaal niet zo gemakkelijk. Vooral ook omdat de enige illustrator die ik mijn wazige idee durf toe te vertrouwen mijn dochter is.

Ze doet niet zomaar wat, die SofieAnna. Ze pakt haar aantekeningenboekje, waarin ze professioneel al vragen heeft genoteerd die ze beantwoord wil krijgen, en zegt: ‘Ik ga je interviewen, oké, anders kan ik niet goed weergeven wat je in je boek vertelt.’

De vragen die ze stelt zijn zakelijk, in eerste instantie algemeen: waar speelt het verhaal zich af, wie zijn de belangrijkste personages, voor wie schrijf je, welk gevoel wil je oproepen? Ik zoek naar de goede woorden, want hoe leg ik het duidelijk uit als ik het kort wil houden? Daar ben ik nooit goed in geweest: kernachtig beschrijven en toch verplicht ik mezelf er toe. Dus ik zeg uh, hmmm, hoe zal ik het zeggen… Ze vraagt geduldig door, neemt geen genoegen met de korte antwoorden en verkent het thema verder.

      ‘Het ging toch over een vrouw die gedwongen gesteriliseerd werd?’ vraagt ze. Dat klopt. Onder andere. Want er waren er véél meer.

      ‘Waarom dan?’ Omdat zij niet geschikt geacht werden voor het moederschap.

      ‘Hoezo niet?’ Zij hadden problemen. Problemen thuis, problemen met hun gezondheid, leerproblemen, mentale problemen. Daardoor waren zij ‘in beeld’ bij leraren, artsen, hulpverleners. Professionals, die hen wilden helpen. Hen beschermen eigenlijk.

      ‘En hoe deden ze dat dan?’ Door hen onvruchtbaar te maken, te steriliseren, hun baarmoeder onklaar te maken.

Ze pakt haar laptop en doet direct een zoekactie op sterilisatie. Plaatjes schieten over het scherm. Ze scrolt, mompelt wat, klikt aan, sluit weer, scrolt weer verder. Ik zie operatiefoto’s, chirurgische instrumenten, anatomische tekeningen van onderbroken eileiders en suggestieve kunstwerken voorbij komen.

      ‘Oké,’ zegt ze dan. ‘Maar wij willen iets moois, iets symbolisch op de voorkant, toch?’ Ze legt me uit dat we dat voor elkaar kunnen krijgen als de vorm afwijkt van wat je verwacht. Het net niet klopt maar toch herkenbaar is. Ik zeg maar ja, geen idee hoe dat helpt om te komen tot een visuele weergave. Niet verbazingwekkend laat ze me vervolgens weten dat ze me verder niet meer nodig heeft. Ze gaat schetsen maken en zal me binnenkort laten zien wat voor ideeën ze heeft.

     ‘Alleen… twee vragen dan nog. Wanneer speelt het?’ Die gedwongen sterilisaties begonnen in 1928, dus na de Eerste Wereldoorlog.

     ‘En bloeien er klaprozen in dat gebied?’ Niet zoals hier in de bermen. Maar wel Icefield poppy’s dacht ik.

     ‘Ik denk waterverf, bloedrood, niet te clean, lijnen uit de hand, met spetters, vrouwelijk.’

Klaar.

Lees meer

#10 Kritische vrienden

#10 Kritische vrienden

Hoe belangrijk het is om het oneens te zijn Het zo mooi samenvallen van gebeurtenissen dat toeval moeilijk te geloven is: een opbouwende reactie van mijn vroegere begeleider op de proefdruk van Rasmoeders, een dierbare vriendin die weer op de lijn komt en een...

#9 Dilemma’s over titels

#9 Dilemma’s over titels

Hoeveel kennis van het geraamte is interessant voor een lezer? Het opbouwen van de structuur van het verhaal in Rasmoeders, was een bizar proces. Waar eerst de verschillende onderdelen los van elkaar stonden en ik dacht dat ik een verteller nodig had wiens eigen stem...

#8 Van lezer naar schrijver

#8 Van lezer naar schrijver

In stilte achteraf iets vinden of… je uitspreken Vanaf al heel jong herinner ik me liefde voor boeken als gekoesterde jeugdherinneringen verpakt in een kaft. Wij gingen naar de bieb, dus meestal was die verpakking niet mooi, maar praktisch. Bij die boeken was het...

#7 Schrijftijd maken

#7 Schrijftijd maken

Kunnen we tijd verliezen en tijd genereren? In Nederland blinken we uit in het gebruik van spreekwoorden en figuurlijk taalgebruik. Ik houd er van en dan met name van de verwarring die het gebruik ervan bij sommige mensen oproept maar nog meer de creatieve fouten die...

#6 Eerste levensjaar

#6 Eerste levensjaar

Waarop trakteert een pseudoniem op haar verjaardag? Het leek me aardig om op mijn verjaardag een extra blog te schrijven over het eerste levensjaar van Dyane Kléo. Daar had ik ook best al wat ideeën over, wat misschien tot best een leuke blog had kunnen leiden. Alleen...

#5 Dilemma’s

#5 Dilemma’s

Hoe lang mag ik twijfelen en wanneer is het definitief? Eén van de voordelen van zo lang aan een manuscript werken als ik heb gedaan, is de mogelijkheid aanpassingen te maken. Dit verhaal kon langzaam rijpen. Maar hoe lang mag je twijfelen? Zo heette de hoofdpersoon...

#4 Contact maken

#4 Contact maken

Zonder netwerk geen boek? In de fase van ideeën uitwerken en materiaal verzamelen kan niemand zonder steun, tips en discussie met anderen. Alles slaat dood in een vacuüm. Hoe fijn is het als mensen doorvragen op je ideeën, je uitdagen, je gedachtegang dwarsbomen...

#2 Kiezen van een titel

#2 Kiezen van een titel

Wat geef je weg over de inhoud en wat niet? Het ligt me al meer dan twintig jaar aan te gapen. Vanaf het moment dat de eisen van mijn diplomering botsten met mijn eigen nieuwsgierigheid wist ik het al. Dit was het. Ondanks dat ik dus niet mijn neus achterna ging, vond...

#1 Geboorte van een auteur

#1 Geboorte van een auteur

Als je zelf kon kiezen, hoe zou je dan heten? Toen ik met mijn uitgever in gesprek was geraakt over mijn manuscript, stelde hij mij de vraag onder welke naam ik wilde publiceren. Die vraag had ik niet aan zien komen. Bleu...

Leave a comment.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *