#7 Schrijftijd maken

door dec 8, 20210 Reacties

Kunnen we tijd verliezen en tijd genereren?

In Nederland blinken we uit in het gebruik van spreekwoorden en figuurlijk taalgebruik. Ik houd er van en dan met name van de verwarring die het gebruik ervan bij sommige mensen oproept maar nog meer de creatieve fouten die je ermee kunt maken. Hebben vroege vogels goud in de mond? En ’s avonds een man, ’s ochtends een vrouw?

Vertaal je ze letterlijk in een andere taal, bijvoorbeeld Engels, dan is daar de totale meltdown van betekenis. You are tasty busy is één van mijn favorieten van de scheurkalender die bijna 365 dagen van plezier telden.

Bij het werken aan Rasmoeders was killing time nooit aan de orde. Overdag niet. Omdat dat er met schoolgaande kinderen niet viel te ontkomen aan de dictatuur van de vroege ochtend. Omdat ik mijn werk graag goed en met aandacht doe. Omdat ik bij voorkeur gezond en samen met mijn gezin eet. En dat kost dus tijd. In die moederlijke verantwoordelijkheden was er geen tijd te verliezen. Zeker niet voor zoiets als mijmeren.

Of toch?

Wat ik wel kon, was tijd rekken.

      ‘Aaaah… ik hoef toch nog niet naar bed, nog éventjes…’ stelde ik mijn bedtijd uit. Precies zoals jonge kinderen doen. Dat talent had ik al jong ontwikkeld en dat leverde me nu ook weer profijt op: als iedereen naar bed was, koesterde ik de stilte om me heen, luisterde naar niets dan mijn eigen gedachten, nam de tijd om op mijn schreden terug te komen. Deze aanpak kostte me wel een uitgeslapen gezicht, maar ach, wat konden mij die wallen schelen wetend dat ik weer een aantal alinea’s (of maten in de muziek – dat leg ik in een blog of tien nog uit) tot een verhaal had gevormd?

Toch ging het schrijven nog te langzaam, omdat er teveel tijd (en afleiding) tussen zat: als ik er weer voor ging zitten wist ik soms niet meer waar ik gebleven was of waar ik naartoe wilde.

Dus moest ik meer aaneengesloten tijd maken. Oftewel, regels opstellen. Als mama achter haar secretaire zat, haar niet storen; uitjes die zonder mij ook heel leuk waren, sloeg ik over; als het schoolvakantie was, was papa chef animatie.

     ‘Weet je nog, dat wij toen naar dat vakantiepark toe moesten?’ vroeg mijn zoon laatst nog. Zeker. Inderdaad moesten ze dat toen: wegwezen, ruimte maken voor mama om iets anders te doen dan moederen. Want moeders wil is wet.

In die zelfgemaakte tijd kon ik eindelijk dagen achtereen schrijven, deze tijd had ik opgeëist voor Hoofdstuk VI.

En de titel? Matronizing.

Lees meer

#10 Kritische vrienden

#10 Kritische vrienden

Hoe belangrijk het is om het oneens te zijn Het zo mooi samenvallen van gebeurtenissen dat toeval moeilijk te geloven is: een opbouwende reactie van mijn vroegere begeleider op de proefdruk van Rasmoeders, een dierbare vriendin die weer op de lijn komt en een...

#9 Dilemma’s over titels

#9 Dilemma’s over titels

Hoeveel kennis van het geraamte is interessant voor een lezer? Het opbouwen van de structuur van het verhaal in Rasmoeders, was een bizar proces. Waar eerst de verschillende onderdelen los van elkaar stonden en ik dacht dat ik een verteller nodig had wiens eigen stem...

#8 Van lezer naar schrijver

#8 Van lezer naar schrijver

In stilte achteraf iets vinden of… je uitspreken Vanaf al heel jong herinner ik me liefde voor boeken als gekoesterde jeugdherinneringen verpakt in een kaft. Wij gingen naar de bieb, dus meestal was die verpakking niet mooi, maar praktisch. Bij die boeken was het...

#6 Eerste levensjaar

#6 Eerste levensjaar

Waarop trakteert een pseudoniem op haar verjaardag? Het leek me aardig om op mijn verjaardag een extra blog te schrijven over het eerste levensjaar van Dyane Kléo. Daar had ik ook best al wat ideeën over, wat misschien tot best een leuke blog had kunnen leiden. Alleen...

#5 Dilemma’s

#5 Dilemma’s

Hoe lang mag ik twijfelen en wanneer is het definitief? Eén van de voordelen van zo lang aan een manuscript werken als ik heb gedaan, is de mogelijkheid aanpassingen te maken. Dit verhaal kon langzaam rijpen. Maar hoe lang mag je twijfelen? Zo heette de hoofdpersoon...

#4 Contact maken

#4 Contact maken

Zonder netwerk geen boek? In de fase van ideeën uitwerken en materiaal verzamelen kan niemand zonder steun, tips en discussie met anderen. Alles slaat dood in een vacuüm. Hoe fijn is het als mensen doorvragen op je ideeën, je uitdagen, je gedachtegang dwarsbomen...

#3 Het maken van een illustratie

#3 Het maken van een illustratie

Welk beeld wil je oproepen? In gesprek met een beelddenker een cover ontwerpen. Van een gedroomd boek waarvan ik niet meer had verwacht dat het uitgegeven zou worden. Dat is voor een lettervreter zoals ik helemaal niet zo gemakkelijk. Vooral ook omdat de enige...

#2 Kiezen van een titel

#2 Kiezen van een titel

Wat geef je weg over de inhoud en wat niet? Het ligt me al meer dan twintig jaar aan te gapen. Vanaf het moment dat de eisen van mijn diplomering botsten met mijn eigen nieuwsgierigheid wist ik het al. Dit was het. Ondanks dat ik dus niet mijn neus achterna ging, vond...

#1 Geboorte van een auteur

#1 Geboorte van een auteur

Als je zelf kon kiezen, hoe zou je dan heten? Toen ik met mijn uitgever in gesprek was geraakt over mijn manuscript, stelde hij mij de vraag onder welke naam ik wilde publiceren. Die vraag had ik niet aan zien komen. Bleu...

Leave a comment.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *