#2 Kiezen van een titel

door dec 2, 20210 Reacties

Wat geef je weg over de inhoud en wat niet?

Het ligt me al meer dan twintig jaar aan te gapen. Vanaf het moment dat de eisen van mijn diplomering botsten met mijn eigen nieuwsgierigheid wist ik het al. Dit was het. Ondanks dat ik dus niet mijn neus achterna ging, vond ik daarna ook mijn plaats in de universitaire wereld niet. De kans die dat bood, herkende ik toen totaal niet. Eerder een verlammend gevoel van afwijzing.

Mijn documenten sloeg ik op, ik sprak er over met maar een paar mensen, hield contact hierover met nog veel minder en schreef alleen als het niet anders ging. In stilte. Bij voorkeur ’s nachts. Het was zware kost en ik werd er niet blij van. Vroeg me af: als ik het al niet wil schrijven, wie wil het dan lezen?

Welke titel ik mijn als-ik-later-groot-ben-schrijf-ik-een-boek project ook meegaf, er kleefde de dompte sfeer van een waargebeurd verhaal aan. Die verhalen wilde ik nooit lezen, die films die ik niet wilde kijken, dat wilde ik vermijden. Want, wat heb je er aan? Meer dan tegen achteraf elkaar zeggen ‘errug hè’ levert het niet op en dat vond ik zo deprimerend. Bovendien paste het niet bij het streven naar vooruitgang… sorry, ik loop nu op de zaken vooruit.

Een titel dus. Ik verzon een poëtische, een cryptische, een te lange en veel te veel saaie. Maar het beklijfde niet, de titels raakten me niet. Dus toch weer die backspace erover. En op het kale vlak schreef ik dan maar weer Werktitel concept: Rasmoeders.

In eerste instantie dacht ik dat het een gebrek aan inspiratie was. Ik was het in het Engels tegengekomen in artikelen over de first wave feministen. Letterlijk in het Nederlands was Moeders van het ras nog niet spannend, maar in de klank van Rasmoeders voelde ik de spanning: over moeders en moederschap, over raciaal denken, een waardeoordeel over wie of wat dan een rasmoeder is.

Dus, als werktitel oké maar nee, deze titel zou ik niet blijven gebruiken. Nam ik me voor.

Ondertussen hoorde ik de politiek verharden, zag ik de invloed van populisten op de publieke opinie groeien en werden complexe sociale problemen afgedaan met simplificaties als ‘dat is toch gewoon zo’. Ik voelde me een watje, dat ik me niet uitsprak.

Op weg naar mijn werk luisterde ik liever naar Hart en Ziel op Radio 4 in plaats van naar de actualiteiten. En schreef af en toe verder aan het stuk met de tijdelijke titel.

Alleen, er kwam geen betere titel in me op. Eenvoudig, kernachtig, intrigerend.

Ik besloot het zo te laten. Tenminste, eerst nog even met de backspace over Werktitel concept.

Rasmoeders.

Lees meer

#10 Kritische vrienden

#10 Kritische vrienden

Hoe belangrijk het is om het oneens te zijn Het zo mooi samenvallen van gebeurtenissen dat toeval moeilijk te geloven is: een opbouwende reactie van mijn vroegere begeleider op de proefdruk van Rasmoeders, een dierbare vriendin die weer op de lijn komt en een...

#9 Dilemma’s over titels

#9 Dilemma’s over titels

Hoeveel kennis van het geraamte is interessant voor een lezer? Het opbouwen van de structuur van het verhaal in Rasmoeders, was een bizar proces. Waar eerst de verschillende onderdelen los van elkaar stonden en ik dacht dat ik een verteller nodig had wiens eigen stem...

#8 Van lezer naar schrijver

#8 Van lezer naar schrijver

In stilte achteraf iets vinden of… je uitspreken Vanaf al heel jong herinner ik me liefde voor boeken als gekoesterde jeugdherinneringen verpakt in een kaft. Wij gingen naar de bieb, dus meestal was die verpakking niet mooi, maar praktisch. Bij die boeken was het...

#7 Schrijftijd maken

#7 Schrijftijd maken

Kunnen we tijd verliezen en tijd genereren? In Nederland blinken we uit in het gebruik van spreekwoorden en figuurlijk taalgebruik. Ik houd er van en dan met name van de verwarring die het gebruik ervan bij sommige mensen oproept maar nog meer de creatieve fouten die...

#6 Eerste levensjaar

#6 Eerste levensjaar

Waarop trakteert een pseudoniem op haar verjaardag? Het leek me aardig om op mijn verjaardag een extra blog te schrijven over het eerste levensjaar van Dyane Kléo. Daar had ik ook best al wat ideeën over, wat misschien tot best een leuke blog had kunnen leiden. Alleen...

#5 Dilemma’s

#5 Dilemma’s

Hoe lang mag ik twijfelen en wanneer is het definitief? Eén van de voordelen van zo lang aan een manuscript werken als ik heb gedaan, is de mogelijkheid aanpassingen te maken. Dit verhaal kon langzaam rijpen. Maar hoe lang mag je twijfelen? Zo heette de hoofdpersoon...

#4 Contact maken

#4 Contact maken

Zonder netwerk geen boek? In de fase van ideeën uitwerken en materiaal verzamelen kan niemand zonder steun, tips en discussie met anderen. Alles slaat dood in een vacuüm. Hoe fijn is het als mensen doorvragen op je ideeën, je uitdagen, je gedachtegang dwarsbomen...

#3 Het maken van een illustratie

#3 Het maken van een illustratie

Welk beeld wil je oproepen? In gesprek met een beelddenker een cover ontwerpen. Van een gedroomd boek waarvan ik niet meer had verwacht dat het uitgegeven zou worden. Dat is voor een lettervreter zoals ik helemaal niet zo gemakkelijk. Vooral ook omdat de enige...

#1 Geboorte van een auteur

#1 Geboorte van een auteur

Als je zelf kon kiezen, hoe zou je dan heten? Toen ik met mijn uitgever in gesprek was geraakt over mijn manuscript, stelde hij mij de vraag onder welke naam ik wilde publiceren. Die vraag had ik niet aan zien komen. Bleu...

Leave a comment.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *