#10 Kritische vrienden

door dec 8, 20210 Reacties

Hoe belangrijk het is om het oneens te zijn

Het zo mooi samenvallen van gebeurtenissen dat toeval moeilijk te geloven is: een opbouwende reactie van mijn vroegere begeleider op de proefdruk van Rasmoeders, een dierbare vriendin die weer op de lijn komt en een briefwisseling in De Correspondent. De één geeft me stof tot nadenken, de ander stelt vraagtekens bij mijn overtuigingen en de laatste geeft mij de bevestiging dat mijn verhaal niet old school is.

Serendipity.

Natuurlijk is het lekker om bevestiging te zoeken bij elkaar. Dan voelen we ons veilig. Ik hoor ook liever dat ik iets goeds heb gedaan dan dat ik felle kritiek krijg. Die opstaande randen van het met elkaar eens zijn, geven ons de kans om ons als katten op te krullen in een kartonnen doos. Thigmofiel noemt Midas Dekkers dat, het verlangen naar geborgenheid (in wezen het omgekeerde van claustrofobie): hierin vinden wij elkaar en kunnen we in harmonie… slapen.

De maternal feminists in West-Canada streden echt voor vrouwenrechten, zagen de armoedeproblematiek en trokken daartegen ten strijde. Hun intenties waren goed. Maar hun sparring partners waren net als zij, zij kwamen uit dezelfde cultuur, waardoor hun ideeën niet kritisch tegen het licht gehouden werden – ze stonden immers allemaal aan dezelfde kant, niet alleen tegenover mannen met meer macht, maar ook tegenover andere vrouwen die zij niet kenden en niet begrepen.

Als we een volgende stap willen zetten, als we willen groeien, als we boven onszelf willen uitstijgen, dan moeten we uit die veilige omgeving stappen. Dan moeten we luisteren naar wat we misschien vreemd vinden, moeten we praten met mensen die anders naar de wereld kijken en ter harte nemen als zij onze aannames ter discussie stellen.

Iets met uitnodigen op een feestje en dan samen dansen. Dat klinkt leuk, maar waar dan aan voorbij gegaan wordt is data die ander komt niet om jouw dans te leren – de dans zelf verandert kwalitatief door verschillen. Dat is niet per se een prettig proces. Het is ongemakkelijk als je je moet aanpassen, of op moet letten wat je zegt, of nadenken voordat je iets zegt.

Dat maakt onzeker. Maar je denken wordt er wel rijker van. En je blinde vlekken minder groot.

Vandaar dat ik zo genoot van de briefwisseling tussen Bregje Hofstede en Sabrine Ingabire. Want het gaat er niet zozeer om wat wij feministen gemeen hebben, maar om onze verschillen te laten zijn, zien, werken. Ongelijkheid kunnen we alleen samen tegengaan.

Daarvoor moet het wel soms botsen… en heet het laatste hoofdstuk van Rasmoeders The clash.

Lees meer

#9 Dilemma’s over titels

#9 Dilemma’s over titels

Hoeveel kennis van het geraamte is interessant voor een lezer? Het opbouwen van de structuur van het verhaal in Rasmoeders, was een bizar proces. Waar eerst de verschillende onderdelen los van elkaar stonden en ik dacht dat ik een verteller nodig had wiens eigen stem...

#8 Van lezer naar schrijver

#8 Van lezer naar schrijver

In stilte achteraf iets vinden of… je uitspreken Vanaf al heel jong herinner ik me liefde voor boeken als gekoesterde jeugdherinneringen verpakt in een kaft. Wij gingen naar de bieb, dus meestal was die verpakking niet mooi, maar praktisch. Bij die boeken was het...

#7 Schrijftijd maken

#7 Schrijftijd maken

Kunnen we tijd verliezen en tijd genereren? In Nederland blinken we uit in het gebruik van spreekwoorden en figuurlijk taalgebruik. Ik houd er van en dan met name van de verwarring die het gebruik ervan bij sommige mensen oproept maar nog meer de creatieve fouten die...

#6 Eerste levensjaar

#6 Eerste levensjaar

Waarop trakteert een pseudoniem op haar verjaardag? Het leek me aardig om op mijn verjaardag een extra blog te schrijven over het eerste levensjaar van Dyane Kléo. Daar had ik ook best al wat ideeën over, wat misschien tot best een leuke blog had kunnen leiden. Alleen...

#5 Dilemma’s

#5 Dilemma’s

Hoe lang mag ik twijfelen en wanneer is het definitief? Eén van de voordelen van zo lang aan een manuscript werken als ik heb gedaan, is de mogelijkheid aanpassingen te maken. Dit verhaal kon langzaam rijpen. Maar hoe lang mag je twijfelen? Zo heette de hoofdpersoon...

#4 Contact maken

#4 Contact maken

Zonder netwerk geen boek? In de fase van ideeën uitwerken en materiaal verzamelen kan niemand zonder steun, tips en discussie met anderen. Alles slaat dood in een vacuüm. Hoe fijn is het als mensen doorvragen op je ideeën, je uitdagen, je gedachtegang dwarsbomen...

#3 Het maken van een illustratie

#3 Het maken van een illustratie

Welk beeld wil je oproepen? In gesprek met een beelddenker een cover ontwerpen. Van een gedroomd boek waarvan ik niet meer had verwacht dat het uitgegeven zou worden. Dat is voor een lettervreter zoals ik helemaal niet zo gemakkelijk. Vooral ook omdat de enige...

#2 Kiezen van een titel

#2 Kiezen van een titel

Wat geef je weg over de inhoud en wat niet? Het ligt me al meer dan twintig jaar aan te gapen. Vanaf het moment dat de eisen van mijn diplomering botsten met mijn eigen nieuwsgierigheid wist ik het al. Dit was het. Ondanks dat ik dus niet mijn neus achterna ging, vond...

#1 Geboorte van een auteur

#1 Geboorte van een auteur

Als je zelf kon kiezen, hoe zou je dan heten? Toen ik met mijn uitgever in gesprek was geraakt over mijn manuscript, stelde hij mij de vraag onder welke naam ik wilde publiceren. Die vraag had ik niet aan zien komen. Bleu...

Leave a comment.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *