#4 Contact maken

door dec 8, 20210 Reacties

Zonder netwerk geen boek?

In de fase van ideeën uitwerken en materiaal verzamelen kan niemand zonder steun, tips en discussie met anderen. Alles slaat dood in een vacuüm. Hoe fijn is het als mensen doorvragen op je ideeën, je uitdagen, je gedachtegang dwarsbomen zelfs. Alleen, toen ik stagiaire was, had ik niet door dat ik met een dubbele agenda onderzoek deed. Aan het sparren met mijn mede-onderzoekers beleefde ik enorm veel plezier, zelfs als het zeer deed mijn ego, maar bezig een te boek schrijven was ik niet. Het klinkt corny, maar… daar raakte mijn idee bevrucht.

Zoals eerder gezegd, schrijven was een eenzame onderneming. Mijn geheime hobby liep als een dun stroompje onder de verplichtingen die een gezin, werken en een sociaal leven met zich meebrengen door. Ik vond het heerlijk om lang te peinzen over structuur, woordkeus, plot. Misschien was het een manier om tot stilstand komen, een moment van stilte zoeken, van mediteren. Uit contact, mono zijn: een afdalen in mijn eigen gedachten. Dat maakte dat het idee verder ontkiemde maar het was breekbaar. Daarom hield ik het voor mezelf, want de ‘toets der kritiek’ kon mijn project nog lang niet weerstaan.

Het van meet af aan duidelijk dat ik op een bepaald moment zou moeten openen. Alleen, wanneer ben je zover? Hoe weet je dat? Niet dus. Het is een gok. En dat deed ik: ik stuurde mijn concept schrijfsel naar een uitgever of wat. Na idioot lang wachten ontving ik gestandaardiseerde afwijzingen zoals past niet in ons portfolio, overschot in aanbod, manuscriptenstop… Dus mijn ambitie verdween in een la, opgedroogd.

Maar toen een kennis vertelde over een schrijfcursus, ging ik met haar mee. Verbinding leggen met anderen, zoeken naar hoe je kunt intunen in het verhaal van een ander, wat je kunt doen en zeggen om de ander boven zichzelf te laten uitstijgen en Rasmoeders verder vormgeven met hun input… ik was weer in mijn element.

Sindsdien durfde ik met meer mensen contact te leggen over Rasmoeders. De reacties waren bemoedigend: interessant, als je boek uitgegeven wordt, wil ik het zeker lezen.

Helaas zag de literair agent naar wie ik het opstuurde, dat toch anders. Haar keurige, steriele afwijzing wekte een sensatie op die het meeste weg had van resoneren in een gong. Van mijn bloedcellen tot in mijn haarzakjes toe, alles vibreerde wanhopig.

Ik was terug bij af. Dacht ik.

Twee jaar later, kwam ik toevallig in contact met Pieter, mijn uitgever. In een telefoongesprek, voelde ik zijn oprechte interesse in Rasmoeders. Twee eigenwijze types, op zoek naar co-creatie en met een gezamenlijk plan. Geen grote organisatie, geen gesmeerde infrastructuur, geen grote budgetten, geen gerenommeerde naam – maar wel speelruimte, energie en lef.

En vanaf hier op eigen en gezamenlijke kracht verder. In contact.

Lees meer

#10 Kritische vrienden

#10 Kritische vrienden

Hoe belangrijk het is om het oneens te zijn Het zo mooi samenvallen van gebeurtenissen dat toeval moeilijk te geloven is: een opbouwende reactie van mijn vroegere begeleider op de proefdruk van Rasmoeders, een dierbare vriendin die weer op de lijn komt en een...

#9 Dilemma’s over titels

#9 Dilemma’s over titels

Hoeveel kennis van het geraamte is interessant voor een lezer? Het opbouwen van de structuur van het verhaal in Rasmoeders, was een bizar proces. Waar eerst de verschillende onderdelen los van elkaar stonden en ik dacht dat ik een verteller nodig had wiens eigen stem...

#8 Van lezer naar schrijver

#8 Van lezer naar schrijver

In stilte achteraf iets vinden of… je uitspreken Vanaf al heel jong herinner ik me liefde voor boeken als gekoesterde jeugdherinneringen verpakt in een kaft. Wij gingen naar de bieb, dus meestal was die verpakking niet mooi, maar praktisch. Bij die boeken was het...

#7 Schrijftijd maken

#7 Schrijftijd maken

Kunnen we tijd verliezen en tijd genereren? In Nederland blinken we uit in het gebruik van spreekwoorden en figuurlijk taalgebruik. Ik houd er van en dan met name van de verwarring die het gebruik ervan bij sommige mensen oproept maar nog meer de creatieve fouten die...

#6 Eerste levensjaar

#6 Eerste levensjaar

Waarop trakteert een pseudoniem op haar verjaardag? Het leek me aardig om op mijn verjaardag een extra blog te schrijven over het eerste levensjaar van Dyane Kléo. Daar had ik ook best al wat ideeën over, wat misschien tot best een leuke blog had kunnen leiden. Alleen...

#5 Dilemma’s

#5 Dilemma’s

Hoe lang mag ik twijfelen en wanneer is het definitief? Eén van de voordelen van zo lang aan een manuscript werken als ik heb gedaan, is de mogelijkheid aanpassingen te maken. Dit verhaal kon langzaam rijpen. Maar hoe lang mag je twijfelen? Zo heette de hoofdpersoon...

#3 Het maken van een illustratie

#3 Het maken van een illustratie

Welk beeld wil je oproepen? In gesprek met een beelddenker een cover ontwerpen. Van een gedroomd boek waarvan ik niet meer had verwacht dat het uitgegeven zou worden. Dat is voor een lettervreter zoals ik helemaal niet zo gemakkelijk. Vooral ook omdat de enige...

#2 Kiezen van een titel

#2 Kiezen van een titel

Wat geef je weg over de inhoud en wat niet? Het ligt me al meer dan twintig jaar aan te gapen. Vanaf het moment dat de eisen van mijn diplomering botsten met mijn eigen nieuwsgierigheid wist ik het al. Dit was het. Ondanks dat ik dus niet mijn neus achterna ging, vond...

#1 Geboorte van een auteur

#1 Geboorte van een auteur

Als je zelf kon kiezen, hoe zou je dan heten? Toen ik met mijn uitgever in gesprek was geraakt over mijn manuscript, stelde hij mij de vraag onder welke naam ik wilde publiceren. Die vraag had ik niet aan zien komen. Bleu...

Leave a comment.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *