#9 Dilemma’s over titels

door dec 8, 20210 Reacties

Hoeveel kennis van het geraamte is interessant voor een lezer?

Het opbouwen van de structuur van het verhaal in Rasmoeders, was een bizar proces. Waar eerst de verschillende onderdelen los van elkaar stonden en ik dacht dat ik een verteller nodig had wiens eigen stem later volledig verdween, vond ik uiteindelijk een kapstok voor en een instrument dat ritme gaf aan dat wat ik wilde vertellen.

Ik zag hoe de hoofdstukken logisch op elkaar volgden, in elkaar pasten en toch ieder hun eigen sfeer hadden terwijl de basis herkenbaar bleef. Daarover was ik best tevreden. Totdat ik de titels onder elkaar zag staan. Toen sloeg de twijfel toe.

Moest ik dit wel delen? Kleineerde ik mijn lezers niet? Leek het zo niet teveel op een lesboek of opstel? Sinds mijn middelbare school zoek ik naar structuren in teksten. Dat vond ik ook interessant, vooral om daarmee hoge cijfers te scoren op toetsen. Maar wanneer ik nu mijn kinderen help bij hun huiswerk en zie wat er van hen gevraagd wordt met tekstverklaren en begrijpend lezen, vergaat zelfs mij het plezier en verschrompelt bij hen de liefde voor taal nog voordat zelfs maar verliefdheid ontstaan is. Daar wil ik niet aan bijdragen.

In één van de gesprekken met mijn uitgever, legde ik hem mijn twijfels voor. Hij zei me dat het belangrijk is om op een bepaald moment te stoppen. Op het moment namelijk dat je aanpassingen geen verbeteringen meer zijn. Helemaal mee eens. Alleen, hoe weet ik wanneer het dat moment is?

Ik zocht in mijn boekenkast naar hoe mijn voorbeelden dat hadden gedaan. Dat hielp me niet erg. Bovendien, zij hadden hun dilemma’s al opgelost voordat het boek gedrukt werd, dus ik kon alleen het resultaat zien, niet het proces.

Dus ik zocht verder en kwam uit bij literaire podcasts. Hoewel sommige tenenkrommend waren – niet alle schrijvers zijn goede vertellers – greep een over Multatuli me aan. Er werd vooral stilgestaan bij de loopbaan van Eduard Douwes Dekker en dat Max Havelaar niet zozeer geen goede roman maar wel een belangrijk literair werk was. Zijn manier van schrijven was zijn verzet, tegen vormdwang. En tegen het korset, als symbool van de onderdrukking van vrouwen op basis van sociale voorschriften. Hoe konden meisjes zich anders gezond ontwikkelen?

‘Wat maakt ge van onze dochters, o zeden? Ge dwingt haar tot liegen en huichelen. Ze mogen niet weten wat ze weten, niet voelen wat ze voelen, niet begeeren wat ze begeeren, niet wezen wat ze zijn,’ schreef hij. Jeremy Clarkson, eat your heart out.

Dus ja, met alle respect voor de lezers heb ik de titels teruggezet. Twaalf in totaal. Van The road to hell is paved by good intentions via Demonizing the enemy en Patronizing naar uiteindelijk The clash.

Wel wezen wie ik ben, zonder huichelen.

Click to rate this post!
[Total: 0 Average: 0]

Lees meer

#11 Nieuwjaar, en vanaf nu gaat alles beter

#11 Nieuwjaar, en vanaf nu gaat alles beter

Meestal met Oudjaar, kijk ik nogal slordig en gehaast terug op wat geweest is: even reflecteren op wat fijn was, wat beter kon en waar ik mee blij was dat ik het achter me heb kunnen laten – met een half oog op de klok terwijl de champagneglazen al klaar staan om mee...

#10 Kritische vrienden

#10 Kritische vrienden

Hoe belangrijk het is om het oneens te zijn Het zo mooi samenvallen van gebeurtenissen dat toeval moeilijk te geloven is: een opbouwende reactie van mijn vroegere begeleider op de proefdruk van Rasmoeders, een dierbare vriendin die weer op de lijn komt en een...

#8 Van lezer naar schrijver

#8 Van lezer naar schrijver

In stilte achteraf iets vinden of… je uitspreken Vanaf al heel jong herinner ik me liefde voor boeken als gekoesterde jeugdherinneringen verpakt in een kaft. Wij gingen naar de bieb, dus meestal was die verpakking niet mooi, maar praktisch. Bij die boeken was het...

#7 Schrijftijd maken

#7 Schrijftijd maken

Kunnen we tijd verliezen en tijd genereren? In Nederland blinken we uit in het gebruik van spreekwoorden en figuurlijk taalgebruik. Ik houd er van en dan met name van de verwarring die het gebruik ervan bij sommige mensen oproept maar nog meer de creatieve fouten die...

#6 Eerste levensjaar

#6 Eerste levensjaar

Waarop trakteert een pseudoniem op haar verjaardag? Het leek me aardig om op mijn verjaardag een extra blog te schrijven over het eerste levensjaar van Dyane Kléo. Daar had ik ook best al wat ideeën over, wat misschien tot best een leuke blog had kunnen leiden. Alleen...

#5 Dilemma’s

#5 Dilemma’s

Hoe lang mag ik twijfelen en wanneer is het definitief? Eén van de voordelen van zo lang aan een manuscript werken als ik heb gedaan, is de mogelijkheid aanpassingen te maken. Dit verhaal kon langzaam rijpen. Maar hoe lang mag je twijfelen? Zo heette de hoofdpersoon...

#4 Contact maken

#4 Contact maken

Zonder netwerk geen boek? In de fase van ideeën uitwerken en materiaal verzamelen kan niemand zonder steun, tips en discussie met anderen. Alles slaat dood in een vacuüm. Hoe fijn is het als mensen doorvragen op je ideeën, je uitdagen, je gedachtegang dwarsbomen...

#3 Het maken van een illustratie

#3 Het maken van een illustratie

Welk beeld wil je oproepen? In gesprek met een beelddenker een cover ontwerpen. Van een gedroomd boek waarvan ik niet meer had verwacht dat het uitgegeven zou worden. Dat is voor een lettervreter zoals ik helemaal niet zo gemakkelijk. Vooral ook omdat de enige...

#2 Kiezen van een titel

#2 Kiezen van een titel

Wat geef je weg over de inhoud en wat niet? Het ligt me al meer dan twintig jaar aan te gapen. Vanaf het moment dat de eisen van mijn diplomering botsten met mijn eigen nieuwsgierigheid wist ik het al. Dit was het. Ondanks dat ik dus niet mijn neus achterna ging, vond...

#1 Geboorte van een auteur

#1 Geboorte van een auteur

Als je zelf kon kiezen, hoe zou je dan heten? Toen ik met mijn uitgever in gesprek was geraakt over mijn manuscript, stelde hij mij de vraag onder welke naam ik wilde publiceren. Die vraag had ik niet aan zien komen. Bleu...

Leave a comment.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.