#8 Van lezer naar schrijver

door dec 8, 20210 Reacties

In stilte achteraf iets vinden of… je uitspreken

Vanaf al heel jong herinner ik me liefde voor boeken als gekoesterde jeugdherinneringen verpakt in een kaft. Wij gingen naar de bieb, dus meestal was die verpakking niet mooi, maar praktisch. Bij die boeken was het plastic van de omslag craquelé na door zoveel handen te zijn vastgehouden en zaten ze vol gebruikssporen.

Daar lette ik totaal niet op. En nog niet – hoewel ik wel een tactiel zwak heb voor zorgvuldig uitgegeven boeken. Maar aan boeken snuiven, daar trek ik de grens. Behalve wanneer er zo’n sterkte geur uit opstijgt dat de tranen me in de ogen springen als ik het boek doorblader in de boekhandel, die leg ik beleefd weer terug op de stapel.

Onder al die zintuiglijke lagen kwam mijn verbeelding tot leven en daar ontstonden de vrienden, familie en geliefden die ik nooit had. De indringende verhalen van Ronja de Roversdochter, Anne Frank en Pi, de reizen die ik nooit maakte, avonturen die ik nooit beleefde en geschiedenissen die de mijne niet waren. Toch herinner ik me die. Dank aan Meir Shalev, Umbert Eco en Marianne Frederikson die mij meer herinneringen gegeven hebben dan ik meegemaakt heb.

Ondanks dat ik me die dus toegeëigend heb, was mijn schok om de sprong van Jan van Schaffelaar niet minder dan de ontsteltenis van Hasse Simonsdochter, was ik weken van slag van de gruwelen in Gebroken lelie en was ik zwaar beledigd om het einde van Onwetendheid.

En toen gebeurde er iets.

Ik liet me niet meer als drijfhout meeslepen in de vaart van het verhaal, ik vond ook iets van de vertelling, iets van de stroom en van de oevers, van de uitzichten, de obstakels en de stroomversnellingen. Sommige verhalen vond ik ronduit teleurstellend omdat de schrijver er volgens mij niet in geslaagd was alle ballen hoog te houden die hij in de lucht gegooid had, een afgeraffeld einde of ééndimensionale personages.

Vanaf dat moment ging ik naar lezingen en trok de stoute schoenen aan.

‘Hoe komt het dat uw vrouwelijke personages altijd hoeren zijn… of Madonna’s?’ Hier was de auteur niet van gediend.

‘Hoezo, bestaan er andere vrouwen dan?’ kaatste hij terug. Iedere denkbare repliek klonk zo suf dat ik beschaamd en boos afdroop.

Echt woedend werd ik pas na zijn volgende boek (dat ik ondanks mijn dreigementen toch was gaan lezen): dat verhaal had ik zelf willen schrijven! Maar ondanks dat ik dat wel wilde, had ik het niet gedaan. Nog zoiets sufs.

En toen gebeurde er iets anders.

Ik schreef dus wel zelf een boek, want het was tijd om me uit te spreken. Vanaf 8 maart is het wat het is. Dan mogen lezers er iets van vinden.

En ben ik… uitgesproken.

Lees meer

#10 Kritische vrienden

#10 Kritische vrienden

Hoe belangrijk het is om het oneens te zijn Het zo mooi samenvallen van gebeurtenissen dat toeval moeilijk te geloven is: een opbouwende reactie van mijn vroegere begeleider op de proefdruk van Rasmoeders, een dierbare vriendin die weer op de lijn komt en een...

#9 Dilemma’s over titels

#9 Dilemma’s over titels

Hoeveel kennis van het geraamte is interessant voor een lezer? Het opbouwen van de structuur van het verhaal in Rasmoeders, was een bizar proces. Waar eerst de verschillende onderdelen los van elkaar stonden en ik dacht dat ik een verteller nodig had wiens eigen stem...

#7 Schrijftijd maken

#7 Schrijftijd maken

Kunnen we tijd verliezen en tijd genereren? In Nederland blinken we uit in het gebruik van spreekwoorden en figuurlijk taalgebruik. Ik houd er van en dan met name van de verwarring die het gebruik ervan bij sommige mensen oproept maar nog meer de creatieve fouten die...

#6 Eerste levensjaar

#6 Eerste levensjaar

Waarop trakteert een pseudoniem op haar verjaardag? Het leek me aardig om op mijn verjaardag een extra blog te schrijven over het eerste levensjaar van Dyane Kléo. Daar had ik ook best al wat ideeën over, wat misschien tot best een leuke blog had kunnen leiden. Alleen...

#5 Dilemma’s

#5 Dilemma’s

Hoe lang mag ik twijfelen en wanneer is het definitief? Eén van de voordelen van zo lang aan een manuscript werken als ik heb gedaan, is de mogelijkheid aanpassingen te maken. Dit verhaal kon langzaam rijpen. Maar hoe lang mag je twijfelen? Zo heette de hoofdpersoon...

#4 Contact maken

#4 Contact maken

Zonder netwerk geen boek? In de fase van ideeën uitwerken en materiaal verzamelen kan niemand zonder steun, tips en discussie met anderen. Alles slaat dood in een vacuüm. Hoe fijn is het als mensen doorvragen op je ideeën, je uitdagen, je gedachtegang dwarsbomen...

#3 Het maken van een illustratie

#3 Het maken van een illustratie

Welk beeld wil je oproepen? In gesprek met een beelddenker een cover ontwerpen. Van een gedroomd boek waarvan ik niet meer had verwacht dat het uitgegeven zou worden. Dat is voor een lettervreter zoals ik helemaal niet zo gemakkelijk. Vooral ook omdat de enige...

#2 Kiezen van een titel

#2 Kiezen van een titel

Wat geef je weg over de inhoud en wat niet? Het ligt me al meer dan twintig jaar aan te gapen. Vanaf het moment dat de eisen van mijn diplomering botsten met mijn eigen nieuwsgierigheid wist ik het al. Dit was het. Ondanks dat ik dus niet mijn neus achterna ging, vond...

#1 Geboorte van een auteur

#1 Geboorte van een auteur

Als je zelf kon kiezen, hoe zou je dan heten? Toen ik met mijn uitgever in gesprek was geraakt over mijn manuscript, stelde hij mij de vraag onder welke naam ik wilde publiceren. Die vraag had ik niet aan zien komen. Bleu...

Leave a comment.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *