#11 Nieuwjaar, en vanaf nu gaat alles beter

door jan 11, 20220 Reacties

Meestal met Oudjaar, kijk ik nogal slordig en gehaast terug op wat geweest is: even reflecteren op wat fijn was, wat beter kon en waar ik mee blij was dat ik het achter me heb kunnen laten – met een half oog op de klok terwijl de champagneglazen al klaar staan om mee te klinken. Niet echt een diepgravende analyse of betekenisvolle reflectie en zelden een waarachtig moment van bezinning. Een ritueel als een stofje dat je van je schouder veegt… zo, weg er mee en weer dóór. Want eigenlijk kijken we liever niet meer terug, omdat gedane zaken toch geen keer nemen.

Opvallend, want tot ver na middernacht, mogen we elkaar nog zelfs dagen later het beste wensen. Liever goede voornemens, want… vanaf nu gaat alles beter.

Dat geldt niet alleen voor onze individuele beslommeringen, maar ook voor mensen in groepen, voor hele culturen ook. Het verwerken van oorlogservaringen is hier een voorbeeld van, dat in het collectieve geheugen blijft of juist gemeenschappelijke amnesie. En vaak doen mensen dat in stilte. Niet alleen omdat het oprakelen veel onrust geeft, maar ook omdat je jezelf en anderen daarmee belast. Laten we er vooral geen woorden meer aan vuilmaken. We willen vooruit, want we hopen… vanaf nu gaat alles beter.

In het tiende hoofdstuk van Rasmoeders verkent Bianca dit thema. Het speelt zich af op een wetenschappelijk congres in Berlijn, waar ze mensen ontmoet die zich verdiepen in de geschiedenis en wetenschapsfilosofie van de menswetenschappen. Daar wordt juist wél op het verleden teruggekeken, omdat men er van overtuigd is dat we niet zomaar kunnen aannemen… vanaf nu gaat alles beter.

Het artikel in De Volkskrant (van 5 januari 2022) over de miljarden compensatie die de inheemse bevolking in Canada krijgt vanwege het immens lijden dat hen is aangedaan onder de Indian Act, doet me rillen. Culturele genocide wordt het genoemd, het scheiden van kinderen van hun ouders en hen verplicht in internaten opnemen, zodat hun taal, gebruiken en gewoonten verloren zouden gaan. Bianca worstelde twintig jaar geleden ook met dat thema, sinds ze ontdekt had dat de meerderheid van de bijna 3000 vrouwen die gedwongen gesteriliseerd zijn, uit First Nations bestond. Hoeveel vergoeding ook, de schade kan niet ongedaan gemaakt worden.

Nee, een nieuw begin heeft iets anders nodig. Een waarheids- en verzoeningscommissie, onderzoekers die de archieven doorspitten, overlevenden die zich uitspreken. Een inspanning om het uit de doofpot te halen.

Een coming out.

Daarvoor zijn monumenten van belang, beelden als manifestaties van opgelopen trauma. Zij vormen een brug tussen de pijn en de taal. Gedenktekens maken het mogelijk om in gesprek te gaan, om samen te herdenken. Juist ook met mensen die het niet persoonlijk meegemaakt hebben, die er buiten stonden, die er na kwamen, die meenden dat het niet over hen ging of hen niet aan ging. Daarna luisteren we, horen we de verhalen en volgen de gesprekken. En dan, zijn daar boeken. Zodat we ons leren inleven in de situatie van mensen die anders zijn dan wij, zodat we niet dezelfde fouten hoeven maken, zodat we beseffen dat het niet vanzelfsprekend is… dat vanaf nu alles beter gaat.

Click to rate this post!
[Total: 0 Average: 0]

Lees meer

#10 Kritische vrienden

#10 Kritische vrienden

Hoe belangrijk het is om het oneens te zijn Het zo mooi samenvallen van gebeurtenissen dat toeval moeilijk te geloven is: een opbouwende reactie van mijn vroegere begeleider op de proefdruk van Rasmoeders, een dierbare vriendin die weer op de lijn komt en een...

#9 Dilemma’s over titels

#9 Dilemma’s over titels

Hoeveel kennis van het geraamte is interessant voor een lezer? Het opbouwen van de structuur van het verhaal in Rasmoeders, was een bizar proces. Waar eerst de verschillende onderdelen los van elkaar stonden en ik dacht dat ik een verteller nodig had wiens eigen stem...

#8 Van lezer naar schrijver

#8 Van lezer naar schrijver

In stilte achteraf iets vinden of… je uitspreken Vanaf al heel jong herinner ik me liefde voor boeken als gekoesterde jeugdherinneringen verpakt in een kaft. Wij gingen naar de bieb, dus meestal was die verpakking niet mooi, maar praktisch. Bij die boeken was het...

#7 Schrijftijd maken

#7 Schrijftijd maken

Kunnen we tijd verliezen en tijd genereren? In Nederland blinken we uit in het gebruik van spreekwoorden en figuurlijk taalgebruik. Ik houd er van en dan met name van de verwarring die het gebruik ervan bij sommige mensen oproept maar nog meer de creatieve fouten die...

#6 Eerste levensjaar

#6 Eerste levensjaar

Waarop trakteert een pseudoniem op haar verjaardag? Het leek me aardig om op mijn verjaardag een extra blog te schrijven over het eerste levensjaar van Dyane Kléo. Daar had ik ook best al wat ideeën over, wat misschien tot best een leuke blog had kunnen leiden. Alleen...

#5 Dilemma’s

#5 Dilemma’s

Hoe lang mag ik twijfelen en wanneer is het definitief? Eén van de voordelen van zo lang aan een manuscript werken als ik heb gedaan, is de mogelijkheid aanpassingen te maken. Dit verhaal kon langzaam rijpen. Maar hoe lang mag je twijfelen? Zo heette de hoofdpersoon...

#4 Contact maken

#4 Contact maken

Zonder netwerk geen boek? In de fase van ideeën uitwerken en materiaal verzamelen kan niemand zonder steun, tips en discussie met anderen. Alles slaat dood in een vacuüm. Hoe fijn is het als mensen doorvragen op je ideeën, je uitdagen, je gedachtegang dwarsbomen...

#3 Het maken van een illustratie

#3 Het maken van een illustratie

Welk beeld wil je oproepen? In gesprek met een beelddenker een cover ontwerpen. Van een gedroomd boek waarvan ik niet meer had verwacht dat het uitgegeven zou worden. Dat is voor een lettervreter zoals ik helemaal niet zo gemakkelijk. Vooral ook omdat de enige...

#2 Kiezen van een titel

#2 Kiezen van een titel

Wat geef je weg over de inhoud en wat niet? Het ligt me al meer dan twintig jaar aan te gapen. Vanaf het moment dat de eisen van mijn diplomering botsten met mijn eigen nieuwsgierigheid wist ik het al. Dit was het. Ondanks dat ik dus niet mijn neus achterna ging, vond...

#1 Geboorte van een auteur

#1 Geboorte van een auteur

Als je zelf kon kiezen, hoe zou je dan heten? Toen ik met mijn uitgever in gesprek was geraakt over mijn manuscript, stelde hij mij de vraag onder welke naam ik wilde publiceren. Die vraag had ik niet aan zien komen. Bleu...

Leave a comment.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.